Sıkça Sorulan Sorular (FAQ) – Robotlu Otomasyonlar
Robotlu otomasyon yatırımı düşünen üretim ekipleri için; maliyet, geri dönüş, güvenlik, entegrasyon ve devreye alma süreçlerine dair en sık sorulan sorular ve net cevaplar.
1) Robotlu otomasyon nedir?
Tekrarlı, hassas veya riskli üretim işlerini endüstriyel robot (kolaboratif robot/cobot veya klasik robot) ve çevre ekipmanlarıyla (fikstür, konveyör, vision, sensör, güvenlik) otomatikleştirme çözümüdür.
2) Hangi işleri robotla otomatikleştirmek daha uygundur?
- Pick & place / parça taşıma
- Paketleme, paletleme
- Kaynak (spot/ark), yapıştırma, sızdırmazlık
- Boyama (özel güvenlik şartlarıyla)
- CNC/press besleme (machine tending)
- Montajın belirli adımları (vida, pres, klipsleme)
- Taşlama, çapak alma (uygun proses tasarımıyla)
- Görüntü işleme ile kalite kontrol (vision + robot)
3) Robot her zaman en doğru çözüm mü?
Hayır. Parça varyasyonu çok yüksekse, toleranslar genişse, besleme şekli belirsizse veya çevrim süresi çok kısaysa; önce fikstürleme, poka-yoke, proses iyileştirme daha iyi ROI verebilir.
4) Cobot ile endüstriyel robot arasındaki fark nedir?
- Cobot: İnsanla yakın çalışmaya uygun, genelde daha kolay devreye alınır; hız/kapasite sınırlı olabilir.
- Endüstriyel robot: Daha yüksek hız, erişim ve taşıma kapasitesi; çoğu durumda kafes/güvenlik sistemi gerekir.
5) Cobot “kafessiz” mi çalışır?
Her zaman değil. Risk değerlendirmesine bağlıdır. Keskin uç, yüksek hız, ağır parça, sıkıştırma noktaları vb. varsa ek güvenlik (sensör, hız limiti, güvenlik tarayıcı, bariyer) gerekebilir.
6) Kaç eksen (6 eksen, SCARA, Delta) seçmeliyiz?
- SCARA: Hızlı, düzlemde montaj/pick&place
- Delta: Çok hızlı pick&place (gıda/paketleme)
- 6 eksen: En esnek (montaj, besleme, kaynak vb.)
Seçim; işin geometrisi, hız ihtiyacı, erişim mesafesi ve yük kriterlerine göre yapılır.
7) Bir işin robotlanabilir olduğunu nasıl anlarız?
Şu sorular “evet”e yaklaştıkça robot uygunluğu artar:
- Parça konumu tekrarlı ve fikstürlenebilir mi?
- Çevrim süreleri stabil mi?
- Kalite kriterleri ölçülebilir mi?
- Besleme (tray, konveyör, bunker) çözülebilir mi?
- Operasyon güvenlik ve ergonomi açısından riskli mi?
- Hat akışında robot için alan ve lojistik var mı?
8) En sık eksik görülen konu nedir?
Besleme ve fikstürleme. Robotun “kolu” kadar; parçanın robota doğru şekilde gelmesi kritik.
9) Robot hızlanınca üretim mutlaka artar mı?
Hayır. Darboğaz farklı bir noktadaysa robot bekler. Bu yüzden hat genelinde denge (line balancing) ve darboğaz analizi şarttır.
10) Robotlu otomasyonun ROI’si genelde kaç aydır?
Proses ve vardiya sayısına bağlı. En sık görülen bant:
- 2–3 vardiya çalışan, işçilik yoğun operasyonlarda: 6–18 ay
- Tek vardiya / değişken ürün karmasında: 12–36 ay
11) Maliyet sadece robotun fiyatı mı?
Hayır. Tipik maliyet kalemleri:
- Robot + kontrolör + teach pendant
- Gripper/EOAT (uç ekipman)
- Fikstür, konveyör, besleme sistemi
- Güvenlik ekipmanları (kafes, scanner, ışık perdesi)
- Vision sistemi (varsa)
- Entegrasyon, yazılım, devreye alma
- Eğitim, bakım, yedek parça
- Hattın duruş maliyeti (kurulum esnasında)
12) ROI hesabına neleri dahil etmeliyiz?
- İşçilik verimi (operatör başına çıktı artışı)
- Hurda/yeniden işleme düşüşü
- Duruş azalması (stabil çevrim)
- İSG risklerinin azalması (dolaylı maliyetler)
- Vardiya esnekliği ve kapasite artışı
13) Robotu mevcut hattımıza nasıl entegre ederiz?
Genellikle:
- PLC ile I/O veya fieldbus üzerinden haberleşme
- Konveyör/servo/sensörlerle senkronizasyon
- MES/SCADA’ya duruş, çevrim, alarm ve üretim verisi aktarımı
14) Vision şart mı?
Değil. Parça konumu stabilse vision gerekmeyebilir. Ancak:
- Rastgele besleme
- Konum toleransı dar
- Model/versiyon karışıklığı riski
varsa vision büyük fark yaratır.
15) Uç ekipman (gripper) seçimi nasıl yapılır?
Parçanın:
- Ağırlığı ve yüzey yapısı
- Tutma noktaları
- Deformasyon riski
- Kir/yağ durumu
gibi kriterlere göre pnömatik, vakum, manyetik, mekanik çözümler seçilir.
16) Robot hücresinde güvenlik nasıl sağlanır?
- Risk analizi (ilk adım)
- Kafes/bariyer, kapı kilidi (interlock)
- Lazer tarayıcı / ışık perdesi
- Acil stop ve güvenli hız modları
- Güvenli PLC / güvenlik rölesi
- Operatör prosedürleri ve eğitim
17) Güvenlik, çevrim süresini düşürür mü?
Doğru tasarımla minimal etkiler. Yanlış tasarımda ise robot sık sık durur. Bu nedenle güvenlik, proje başında tasarlanmalı.
18) Devreye alma ne kadar sürer?
Kapsama göre değişir:
- Basit pick&place: birkaç hafta–2 ay
- Vision + çok istasyonlu hücre: 2–6 ay
Devreye alma başarısı için FAT/SAT planı kritik.
19) FAT ve SAT nedir?
- FAT (Factory Acceptance Test): Entegratör sahasında kabul testi
- SAT (Site Acceptance Test): Müşteri sahasında, gerçek hat koşullarında kabul testi
20) Robot arıza yaparsa üretim tamamen durur mu?
Tasarım yaklaşımına bağlı:
- Tek robot tek istasyon: durma riski yüksek
- By-pass/manuel mod, buffer, yedek gripper, hızlı değişim planı: risk azalır
21) Bakım için hangi hazırlıklar yapılmalı?
- Kritik yedek parça listesi (gripper parçaları, sensör, kablo, vakum elemanları)
- Periyodik bakım planı
- Alarm/arıza kayıt standardı
- Yetkili servis ve SLA (müdahale süresi)
22) Robot kaliteyi nasıl artırır?
Standart çevrim + tekrar edilebilir hareket sayesinde:
- Operatör kaynaklı varyasyon azalır
- Ölçülebilir ve izlenebilir proses oluşur
- Vision ile %100 kontrol mümkün olur
23) OEE’yi nasıl etkiler?
Genelde performans ve kalite bileşenleri artar. Ancak hücre tasarımı kötü ise “kullanılabilirlik” düşebilir (sık duruş/arıza). Bu yüzden hücreyi OEE hedefiyle tasarlamak gerekir.
24) Doğru integratörü nasıl seçeriz?
- Benzer uygulamada referans
- Kaynak kod/dokümantasyon teslimi
- Eğitim ve devreye alma sonrası destek
- Güvenlik ve risk analizi yetkinliği
- Yedek parça/servis ağı
25) Sözleşmede kritik maddeler neler?
- Kapsam ve kabul kriterleri (çevrim süresi, kalite, güvenlik)
- FAT/SAT ve performans test planı
- Garanti + SLA
- Dokümantasyon, yedek parça listesi, eğitim içeriği
- Değişiklik yönetimi ve ek iş tanımı
